X
تبلیغات
شعرها و يادداشت‌هاي رضا چايچي
تو کجایی

 

آسمان را زیر و رو می کنم

از سر خشم

ستاره های لوسی که مدام چشمک می ز نند

در سظل می ریزم

ماه خودم را پیدا نمی کنم

تو کجایی ؟

+ نوشته شده در  سه شنبه سی ام مهر 1392ساعت 20:56  توسط رضا چايچی | 
 

تا خورده

مچاله

زیر نم نم باران

در تیرگی

باز می شود

چون گلی سپید .

+ نوشته شده در  شنبه بیست و سوم دی 1391ساعت 18:7  توسط رضا چايچی | 
مجموعه ی باله ی ماسه ها ششمین دفتر شعرم

توسط انتشارات مروارید منتشر شد .

+ نوشته شده در  شنبه شانزدهم دی 1391ساعت 21:23  توسط رضا چايچی | 
 

دستکش در دست می کنند

اثر انگشت به جا نمی گذارند

مرده ها را تر و تازه نگاه می دارند

در یخچال

و زنده ها را

می گذارند درون آتش .

+ نوشته شده در  چهارشنبه پنجم بهمن 1390ساعت 13:25  توسط رضا چايچی | 
 

هر روز

نشریه ای تازه

روی دکه ها خود فروشی می کند

تنها جمعه ها نفسی آ سوده می کشم

شنبه

یکشنبه ...

مثل باد می گذرد

ای دوست

گوش بسپار به صدا هایی

که هرگز اعتنایی به آن نیست

نسیمی که از لابه لای شاخه ها می گذرد

بارانی که اضافه می شود بر بوی خاک

و هزاران جمله زیبا و عمیق

که طبیعت با سخاوت تمام در اختیارمان می گذارد

ای دوست

از دکه ها

رادیو و ...

فاصله ای بعید بگیر .

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و نهم آبان 1390ساعت 7:14  توسط رضا چايچی | 
 

 

باران بارید

چاله ها ی سطح خیابان ها را پر کرد

حالا که آسمان صاف شده است

مثل دیوانه ها

از چاله ای به چاله ی دیگر می دود

آب را گل می کند

تا عابران چشمشان نیفتد

                     به ماه او .

 

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه نوزدهم مهر 1390ساعت 1:56  توسط رضا چايچی | 
اگر اسبی بود

و راهی که مرا به سمت خانه ی تو می آورد

و سمت پله های سنگی

که از لابلای تَرَک هایش

گل های زرد ، آبی ، روییده اند

و کنار پنجره ی تو می رساند مرا

که غرق در بوی یاس سپید است

هرگز

زیر این سقف سوخته نمی نشستم

رو در روی این پنجره

که باد هر دم

انبوه خاکستر را

بر شیشه هایش می کوبد .

۷۲/۱۰/۳۰

              از کتاب :  " روزی به خواب می رویم .  "

 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و هشتم مرداد 1390ساعت 17:28  توسط رضا چايچی | 
 

از مقابل آینه دور شد

که تکه هایش هنوز می ریخت بر زمین

 

به سمت آشپزخانه رفت

باند را برداشت

دور دست خونی اش پیچید

 

پنجره های خانه اش

لبریز از شب

به سمت ایوان رفت

تا دور دست چراغی نمی سوخت

و صدای گرگ ها و سگ های هار پیچیده بود

در سراسر چشم انداز و اطراف خانه اش

باید قدم در راه می گذاشت.

                             از کتاب بوی اندام سیب نشر ثالث       ۱۳۸۳

+ نوشته شده در  سه شنبه شانزدهم فروردین 1390ساعت 19:25  توسط رضا چايچی | 
 

گر این گونه می خواهی آزارم دهی

برای خرده نانی

عریانم کن

تا میان برف

 با پرندگان گرسنه بمیرم.

                                                     از کتاب بی چتر بی چراغ

+ نوشته شده در  دوشنبه یازدهم بهمن 1389ساعت 15:41  توسط رضا چايچی | 
با تو گفتم

از رودی آرام

بر پیشانی ام خزه ای بگذار

 

تنم تجزیه می شود

بوی فساد می دهد

بوی خاک

 

با تو گفتم

شعری بخوان

مگر دمی با ستارگان بسر برم

 

رهایم می کنی

بر این خاک مرده

کز آن هیچ گیاهی نمی روید.

 

                 ۲۴/۳/۶۸

                   از کتاب بی چتر بی چراغ     

 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و یکم آذر 1389ساعت 13:0  توسط رضا چايچی | 
 
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو
درباره وبلاگ
کتاب باله ی ماسه ها

پیوندهای روزانه
نقدی بر کتاب "بوی اندام سیب
گفتگوي چايچي با شمس لنگرودي
گزيده شعرهاي چايچي در ققنوس
نگاه محمود معتقدي به كتاب بر اين تپه كوچك
نگاه شكارسري به شعري از چايچي
شعر مي‌ترسم در سايت فروغ
شعر حسرت در سايت فروغ
آرشیو پیوندهای روزانه
نوشته های پیشین
مهر 1392
دی 1391
بهمن 1390
آبان 1390
مهر 1390
مرداد 1390
فروردین 1390
بهمن 1389
آذر 1389
شهریور 1389
مرداد 1389
خرداد 1389
فروردین 1389
اسفند 1388
بهمن 1388
دی 1388
آذر 1388
خرداد 1388
اسفند 1387
بهمن 1387
دی 1387
آذر 1387
آبان 1387
مهر 1387
شهریور 1387
مرداد 1387
تیر 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
پیوندها
احمد شاملو
سهراب سپهري
جغد
ديباچه
وازنا
فروغ
وحيد آقاجاني
عليرضا مجابي (م. آذرفر)
پياده‌رو
هفتان
والس ادبي
علي باباچاهي
سپنج
امضا
جن و پري
مجله شعر
شمس لنگرودي
شهاب مقربين
عروض
كارگاه
احمدرضا احمدي
صادق هدايت
ديگران
قايق هاي وارونه
آرش نصرت اللهي
كوروش همه خواني
عصر آدينه
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM